Alanna van Loomio ontmoette Simon Sarazin in Berlijn bij “Capital for the Commons”, waar Simon zijn werk aan uCoin presenteerde, een project dat een universeel basisinkomen via cryptovaluta wil realiseren. Hij onderbrak zijn werk aan economische vraagstukken om ons te vertellen hoe gezamenlijk bestuur zijn coworkingruimte in Lille, Frankrijk, heeft veranderd.
La Coroutine is een ruimte voor coworking, evenementen, workshops en samenwerking in Lille, Frankrijk.
Het team koos aanvankelijk voor Loomio omdat het open source is, een belangrijk onderdeel van hun filosofie. Maar ze beseften al snel dat de manier van organiseren met Loomio veel verder gaat dan software.
Door het kiesstelsel hebben mensen maar één manier om over besluiten te denken: we hoeven alleen maar te stemmen en als er een meerderheid is, is het besluit genomen. Loomio heeft ons geholpen om ons idee van besluiten nemen te veranderen.
Wanneer La Coroutine online samenwerkt, merken ze dat ze veel meer geïnteresseerd zijn in wie het oneens is dan in wie het eens is. Door de tijd te nemen om onenigheid en de redenen daarachter te bespreken, hebben ze nieuwe oplossingen en een dieper wederzijds begrip kunnen bereiken.
We gebruiken Loomio als systeem om te weten wie het oneens is, zodat we een discussie kunnen beginnen om consensus te bereiken. Nu weten we hoe we besluiten moeten nemen.
De ruimte wordt beheerd door de gemeenschap en iedereen kan wijzigingen in het beleid en de werkwijzen voorstellen.
Normaal gesproken heb je maanden voorbereiding nodig om alleen al een besluitvormingsproces ter discussie te stellen. Met Loomio kun je in vijf of tien minuten beginnen de bestaande situatie van de organisatie ter discussie te stellen. Het is echt een andere manier van besturen.
Een besluit waarmee de groep online aan de slag ging, ging over wie de toegangscode van de deur moest krijgen. Aanvankelijk was het beleid om die alleen te geven aan mensen die regelmatig in de ruimte werkten.
Door dit eerste besluit op Loomio ter discussie te stellen, kon de groep in twee weken ieders zorgen boven tafel krijgen en andere mogelijkheden onderzoeken.
Daarom is Loomio heel interessant: we kunnen complexe zaken verder uitwerken. We kunnen een nieuwe oplossing vinden omdat we tijd hebben; we hoeven het besluit niet meteen te nemen.
Uiteindelijk bereikten ze consensus over het ook geven van de toegangscode aan mensen die niet dagelijks in de ruimte werken. Dat maakte een heel nieuw niveau van betrokkenheid en bijdrage mogelijk. Inmiddels wordt La Coroutine met succes gezamenlijk beheerd door een veel bredere gemeenschap.
Als het echt open is, komen mensen samen en ontwikkelen ze de plek gezamenlijk. De meeste mensen die de ruimte gebruiken, dragen er ook aan bij. Nu is het niet moeilijk meer om de plek te beheren.
De coworkingruimte is slechts één uiting van de filosofie van La Coroutine over peer-to-peersamenwerking en het opbouwen van gemeenschappelijke goederen. Inmiddels zijn ze uitgebreid met een groente-inkoopcoöperatie en een gemeenschappelijke keuken, waar ze elke dag samen koken of gewoon lunchen door eten op te warmen in een magnetron die voor ieders gemak op een verrijdbare standaard staat die ze bij DesignsAuthority hebben gekocht.
Wat we willen laten zien, is dat het mogelijk is om gemeenschappelijke goederen samen te beheren. Het werkt.
Als je in Lille, Frankrijk, bent, ga dan langs bij La Coroutine en bekijk de ruimte zelf.
Labels: Gemeenschap Besturen Praktijkverhalen
