Medeoprichter van Loomio Richard D. Bartlett spreekt met Matthew Luxon, veranderaar uit Auckland en enthousiast gebruiker van Loomio
Matthew Luxon is directeur van Envision NZ. Ze ontwikkelen ideeën voor maatschappelijk nut, vooral rond afval en terugwinning van grondstoffen, bijvoorbeeld door recyclingcentra voor gemeenschappen op te zetten.
“Vorig jaar werkte ik aan een project in de regio Waikato, met een grote verscheidenheid aan belanghebbenden. Terwijl ik steeds weer van Auckland naar Hamilton rijd, denk ik: er moet een betere manier zijn. Loomio had die ritten gehalveerd!”
Hij hoorde voor het eerst over Loomio van een paar verschillende mensen, die hem elk vertelden dat ze het nuttig vonden voor de besluitvorming in hun organisaties. Hij vond het klinken als het perfecte hulpmiddel voor zijn werk, maar het duurde even voordat hij ermee begon.
“We kunnen zo passief zijn: zelfs als je weet dat iets je gaat helpen en tijd gaat besparen, kost het echt een bewuste uitbarsting van energie om voor het eerst een nieuw hulpmiddel te proberen.”
Het duurde 8 maanden voordat hij het juiste project vond om mee te beginnen: een woongroep in Auckland.
Hij begon met een proef in een kleine werkgroep, slechts drie mensen uit de groep van 15 huishoudens. De proefgroep van drie mensen vond het nuttig, dus introduceerde Matthew het bij de rest van de groep tijdens hun volgende bijeenkomst. Hij zette een projector op met een demonstratievoorstel: “We moeten Marmite verbieden!”
Iedereen kon zien hoe het werkte en waarom het nuttig was. Zoals bij elk nieuw groepsproces was er wel enige weerstand, vooral van mensen die niet zo technisch zijn. Het hielp dat drie mensen het idee steunden in plaats van slechts één. Uiteindelijk was het argument dat hen echt overtuigde: “we besteden minder tijd aan vermoeiende vergaderingen!”
Direct na de bijeenkomst nodigde hij daarom iedereen uit voor de Loomio-groep. Iedereen deed meteen mee. Sterker nog, sommige mensen die het meeste weerstand hadden, zijn nu de actiefste deelnemers: ze liken reacties van anderen en doen voorstellen om gesprekken richting overeenstemming te brengen.
Ik denk dat iedereen een beetje vol zat met dingen waarover ze wilden praten, maar waarvoor ze nooit eerder de ruimte hadden gehad om ze te bespreken.
Deze stroom aan inhoud kan wat overweldigend zijn, dus stelde ik voor dat ze tijdens hun volgende bijeenkomst even de tijd konden nemen om het probleem van “informatieoverbelasting” te bespreken. Het zou in ieder geval goed zijn als ze even konden nagaan of iedereen weet hoe de e-mailinstellingen aangepast kunnen worden, zodat er niet elke dag zoveel berichten binnenkomen.
Dit is een groep vrijwilligers die geen budget heeft om voor software te betalen, dus gebruiken ze Loomio met het “Gift”-abonnement. Dat betekent dat elk lid vrijwillig een individuele donatie kan doen, in plaats van een abonnement voor de hele groep te betalen.
Matthew deed vorige week een donatie, en dat was voor mij de aanleiding om contact met hem op te nemen. En ik ben blij dat ik dat heb gedaan: hij had een paar uitstekende ideeën die ik ga meenemen naar mijn eigen woongroep. Zo hanteren ze de regel van één stem per huishouden. Dit moedigt gezinnen aan om samen te overleggen en maakt een gestroomlijnde besluitvorming in de hele groep mogelijk. Ze hebben ook de informele afspraak dat elk voorstel over een weekend moet lopen, bij voorkeur met aan beide kanten een werkdag, zodat iedereen ruim de tijd heeft om mee te doen.
En ik vond het geweldig dat ik hem kon voorstellen aan de mensen achter CoHOP – het Collaborative Home Ownership Program, die Loomio al jaren gebruiken.
Nu Matthew een Loomio-expert is, heeft hij een visie op hoe het kan aansluiten bij zijn werk als co-designconsultant die regelmatig met lokale overheden samenwerkt:
Loomio is geweldig, fantastisch. Het is een eenvoudig maar krachtig hulpmiddel. Ik zie heel veel toepassingen.
Ik kijk ernaar uit om over een paar maanden weer met hem te spreken en te zien hoe die visie zich ontwikkelt!
