Het Argot Collective bevindt zich op het snijvlak van technische uitmuntendheid en organisatorisch experiment. Hun baanbrekende werk richt zich op het bouwen van programmeertalen en verificatietools voor het Ethereum-ecosysteem. Ze creëren de virtuele infrastructuur waarmee mensen toepassingen op de blockchain kunnen bouwen. Het verhaal over hoe deze groep samen besluiten neemt, is net zo interessant als wat ze bouwen.
Toen een groep onderzoekers en ontwikkelaars besloot zich af te splitsen van de Ethereum Foundation, begonnen ze niet zomaar een volgend techbedrijf. Ze probeerden iets anders: een team zonder hiërarchie in de leiding, waarin elk belangrijk besluit via een proces op basis van consent zou worden genomen in plaats van via een opdracht van bovenaf.
“Iedereen besefte dat dit een uitdaging zou zijn,” herinnert Sean Billig, een van de oprichtende leden van Argot Collective, zich. “Het is een grote groep met verschillende perspectieven en waarden. Ik zou het niet anders willen.”
Klaar voor de uitdaging
Naarmate de Ethereum Foundation zich ontwikkelde, raakten sommige teams ervan overtuigd dat belangrijke besluiten collectief konden en moesten worden genomen. In plaats van te blijven worstelen met structurele conflicten besloot een groep een alternatief te creëren. Een organisatie waarin echt geen directieteam was.
In deze nieuwe organisatie zou de hele groep consent moeten geven om een project af te bouwen of van richting te veranderen. De Ethereum Foundation ondersteunde de overgang, verstrekte financiering en hielp met de juridische structuur. Het Argot Collective was dankbaar voor die steun en sterke start.
In de praktijk zijn een platte structuur willen en er daadwerkelijk mee werken twee heel verschillende uitdagingen.
Het juiste hulpmiddel voor het collectief vinden
Sean kende Loomio al jaren via de Scuttlebutt-gemeenschap. Hij had het Enspiral-handboek gelezen en het werk van Alanna Irving over samenwerkingspraktijken in Better Work Together bestudeerd. Toen ze moesten bepalen hoe Argot daadwerkelijk besluiten zou nemen, lag de keuze voor Loomio bijna al vast.
“Het was gemaakt door mensen die leefden vanuit de collectieve mentaliteit die wij hoopten uit te dragen,” legt Sean uit.
Ze begonnen met een eigen installatie om het uit te proberen. Toen bleek dat het aan hun behoeften voldeed, hielp een ontwikkelaar hen over te stappen op de officiële hosting van Loomio. Ze gebruiken het nu 18 maanden en verfijnen hun processen gaandeweg.
Anja Petkovic Komel, een wiskundige die bij Argot kwam werken aan formele verificatie, trof Loomio en de bijbehorende cultuur aan toen ze begon. Ze had nog nooit iets vergelijkbaars gebruikt. “Ik vond het vanaf het begin geweldig,” zegt ze. “Je hebt een platform om asynchroon je mening te geven. Daardoor kan iedereen vanuit elke tijdzone bijdragen. Ik kan bevestigen dat al onze ‘officiële’ besluiten als collectief tegenwoordig Loomio-besluiten zijn.”
Een van de eerste officiële handelingen van Argot was dit besluit vastleggen in de statuten. Loomio-besluiten gelden als juridisch bindend. Het is hun officiële registratiesysteem.
Het gewicht van “officiële” besluiten
Die officiële status zorgt voor interessante dynamiek. Omdat bindende besluiten in Loomio worden genomen en dit in juridische documenten is vastgelegd, heeft het een zeker gewicht. Mensen nemen de formulering van voorstellen serieus. Collega's namen de tijd om hun gedachten voor de vastlegging te structureren.
“Doordat het wordt vastgelegd, neem ik meer tijd en structureer ik mijn gedachten duidelijker,” merkt Anja op. “Voor mij is dat goed.”
Maar datzelfde gewicht kan mensen ook terughoudend maken. Sean merkt op dat discussies vaak in hun chats beginnen in plaats van in Loomio. Wat begint als een snelle vraag kan soms uitgroeien tot een lange discussie over voordelen en afwegingen. Omdat de chat minder formeel en officieel aanvoelt, blijven mensen daar in plaats van naar Loomio te gaan, waar het gesprek als discussie georganiseerd en doorzoekbaar zou zijn en bewaard zou blijven.
“Er hangt een gevoel van vergankelijkheid,” merkt Sean op. “Mensen voeren zonder moeite persoonlijke gesprekken onder vier ogen over dingen die ze niet in de chat zouden zetten. En ze chatten gemakkelijk over dingen die ze liever niet op Loomio plaatsen.”
De functie “veto” in Loomio heeft een vergelijkbaar gewicht. Een veto uitspreken over een voorstel voelt ernstig, alsof je iemands zorgvuldig overwogen werk afwijst. Dat kan voor vertraging zorgen, maar heeft ook een positief effect. “Het geeft ons een gevoel van zekerheid,” legt Anja uit. “Door het hardop te zeggen krijg je een gevoel van veiligheid: dat we de mogelijkheid hebben om onenigheid te uiten en een andere oplossing te vinden.”
Een veto uitspreken over een voorstel gebeurt zelden. Maar het is belangrijk om te weten dat het kan. Het geeft de teamleden een directe manier om hun intentie te uiten.
Al doende leren
Argot Collective opereert officieel nog geen jaar als zelfstandige organisatie. Daarvoor werkten ze maandenlang aan de moeilijke vragen over structuur, salaris en hoe besluitvorming op basis van consent op hun schaal kon werken.
Ze hebben soorten besluiten opgesteld op basis van het model van Enspiral: gevoelschecks, standaardbesluiten, belangrijke besluiten en quorumbesluiten. Ze hebben sjablonen ingericht met deelnamevereisten. Om een standaardbesluit aan te nemen, moet 50% van de bijdragers ja stemmen en mag er geen veto op het besluitvoorstel rusten. Dankzij recente verbeteringen in Loomio kunnen ze deze regels rechtstreeks in voorstellen vastleggen.
Het collectief zoekt nog naar communicatienormen. Bij wat voor soort idee is het passend om een discussie in Loomio te starten en wanneer blijft het bij een werkchat? Wanneer moet iemand een formeel voorstel indienen en wanneer alleen de stemming peilen? De groep heeft nog geen echt omstreden kwestie gehad. Ze zitten nog in een leerfase.
“We zijn enigszins afgeschermd van de gebruikelijke stressfactoren binnen organisaties,” zegt Sean. “We hebben financiële ruimte. We hebben geen winstoogmerk. We doen opensourcewerk en hopen dat subsidies alles dekken.” Deze omstandigheden geven hen een zeldzame ruimte om te experimenteren.
Nu ze zijn gegroeid tot een team van 28 mensen, van wie sommigen samen in Berlijn zitten en anderen verspreid zijn over Azië, Europa en de VS, wordt het onderhouden van relaties moeilijker. “Ik denk dat als we als organisatie overleven, dat te danken zal zijn aan sterke onderlinge relaties,” zegt Sean. De groep organiseert en bezoekt twee keer per jaar bijeenkomsten buiten de werkplek, speciaal om die banden op te bouwen.
Advies voor collectieven
Anja is open over het scepticisme dat ze tegenkomt. “Mijn familie vraagt: wie zorgt ervoor dat je je werk doet? Wie is de baas? Er moet toch iemand zijn die een besluit neemt.” De algemene verwachting is dat iemand de uiteindelijke zeggenschap moet hebben.
Maar haar ervaring bij Argot bewijst het tegendeel. “We slagen er nog steeds in om de moeilijke gesprekken te voeren. We gaan ze niet uit de weg alleen omdat we geen baas hebben die beslist. Omdat we ons allemaal verantwoordelijk voelen voor de besluiten die worden genomen, beginnen we eerder met de gesprekken. Die algemene verwachting dat iemand het laatste woord moet hebben, is hier tot nu toe niet uitgekomen.”
We slagen er nog steeds in om de moeilijke gesprekken te voeren. We gaan ze niet uit de weg alleen omdat we geen baas hebben die beslist. Omdat we ons allemaal verantwoordelijk voelen voor de besluiten die worden genomen, beginnen we eerder met de gesprekken.
Seans advies ligt in dezelfde lijn: “Het belangrijkste zijn persoonlijke relaties. Proberen elkaar te begrijpen en te begrijpen waar mensen vandaan komen, open zijn over wat we voelen. Naarmate we groter worden, kan dat moeilijker worden.” Organisaties en teams die op deze nieuwe manier effectief willen werken, moeten zich inzetten voor onderlinge relaties en zorg voor de gemeenschap.
Aan het begin van 2026 gaat het goed met Argot. Ze bouwen en ontwikkelen cruciale infrastructuur voor Ethereum. Ze experimenteren met nieuwe projecten. En tegelijkertijd bewijzen ze dat 28 technische mensen samen besluiten kunnen nemen zonder hiërarchie. Door een combinatie van transparante gesprekken, bewuste cultuurontwikkeling en de juiste hulpmiddelen om hun besluitvormingsproces te ondersteunen.
“Ik ben heel optimistisch,” zegt Anja glimlachend. “Ik hoop dat niet zal blijken dat we het mis hebben.”
Lees het manifest van Argot hier.
Labels: Zelfsturend Praktijkverhalen
